SENİ YAZDIM EBEM KUŞAKLARINA      
 
seni yaşadıktan sonra anladım 
bana sensin mahşer nuru, kol-kanat 
içimde şahlanıp duran huysuz at 
dizginsiz gemsiz değil! 
 
unuttum gözyaşı döken kadını 
ördüm gerçek aşkın ruh mihrabını 
bir yay gibi gerdim göğe adını 
gönül kubbem artık alemsiz değil! 
 
benim neme gerek yıldız, dolunay 
rahatlığa paydos, çileye hayhay 
ne kuştüyü yatak ne ruhsuz saray 
günlerim İbrahim Etem'siz değil! 
 
açılın açılın kalabalıklar 
içerim zemheri, dışarım bahar 
bir alev halinde geçtiğim yollar 
Hallac-ı Mansur'suz, Keremsiz değil! 
 
uzakların daha uzaklarına 
büyük zaferlerin nur tabakalarına 
seni yazdım ebemkuşaklarına 
ellerim çaresiz, kalemsiz değil!