YORULDUK

     Umutların tozunu ala ala yorulduk,
     Şafaksız gecelerde kala kala yorulduk…

     Meydân-ı siyâsetin derin dalgalarıyla,
     Her devirde kündeye gele gele yorulduk…

     Düzenbaz demokrasi sadra şifâ olmadı, 
     Hayâlleri hüsrâna böle böle yorulduk…

     Hasret kaldık huzûra sabır taşı çatlarken,
     Sandıkların peşinde yele yele yorulduk…

     Kupa ası zannettik sinek papazlarını,
     Yüreksiz liderleri bula bula yorulduk… 

     Mazbatayla değişen yiğitlerin (!) emrine,
     Oyumuzu âmâde kıla kıla yorulduk… 

     Taşranın bülbülleri Başkent’te lâl olurken,
     Bizler Mehter Marşı’nı çala çala yorulduk…

     Ne taksimler geçildi akortsuz kanunlarla,
     Sahnelerde figüran ola ola yorulduk…

     Ve “Ellerim kırılsın” nakaratlı ağıtlar
     Yakarken, saçımızı yola yola yorulduk…

     Deryâları kaybettik damlaların içinde,
     Acıklı hâlimize güle güle yorulduk…

     Ciğerimiz yanarken üşüdü yüreğimiz,
     Şubat ayazlarından yıla yıla yorulduk…

     Delikanlı baharlar bekledik senelerdir,
     Beyhûde olduğunu bile bile yorulduk…

     Sılâmız gurbet oldu, horlandık yıllar yılı, 
     Hilâl’in gözyaşını sile sile yorulduk..

     Dr. Mehmet GÜNEŞ - 19 Ocak 2006