Servetifünun yerine çıkan Resimli Uyanış dergisinin 1929'da yayımlanan sayılarından birinde yer alıyor "haber": Fransa'da, özellikle de Paris'teki "Sorbon Darülfünunu"nda düzenlenen halka açık konferanslar, kadın-erkek kalabalık kitlelertarafından izlenmekte ve çok yararlı bulunmaktadır. Nitekim 20. yüzyılın başından beri feminizmin gelişmesi, kadınların üniversiteye, özellikle edebiyat ve felsefe şubelerine yoğun olarak girmeye başlaması, bu türden konferansların sonucu olmuştur. "En büyük inkılapları başaran memleketimiz için," diyor yazar, "böyle halk konferansları herhalde çok müfit olacaktır. İnşallah bu temennimiz de az zamanda bir parlak hakikat olur."

Üniversiteye inancı son otuz yılda iyice sarsılmış, ama her yıl seçme sınavına giren ve üçte ikisi elenen 1.5 milyon genç için başka bir "umut kapısı" açmayı da başaramamış bir toplumda, öğrencilerin ötesinde halkı da eğitme misyonunu üniversitelerin üstlenebileceğine duyulan inanç, nostaljik bir naiflik tadı vermekten kurtulabilir mi?